بدنویسی، آغازی برای نویسندگی
بدنویسی مرحلهای ضروری و اجتنابناپذیر در مسیر نویسندگی است. هیچ نویسندهای از ابتدا خوب نمینویسد؛ نوشتنهای خام، پراکنده و پرایراد، بخشی از فرایند خلقاند. بدنویسی به ذهن اجازه میدهد آزادانه فکر کند، تجربه کند و اشتباه کند. این نوشتههای ناپخته، بذرهایی هستند که در بازنویسی شکوفا میشوند.
ترس از بدنویسی، ترس از نوشتن است. نویسندگی یعنی جسارت نوشتن بد، و سپس صبوری در پرداخت آن. هر متن خوب، روزی بدنویس بوده است. پس باید نوشت، حتی اگر بد، چون راه نویسنده شدن از دل همین نوشتههای ناتمام و ناهماهنگ میگذرد.
حسین حسینینژاد، مدیر مسئول ماهنامۀ «انشا و نویسندگی»، که تجربۀ سالها فعالیت در زمینۀ آموزش نویسندگی را دارد، در این وبینار همراه شماست تا ویژگیهای مراحل اولیۀ نویسندگی را دریابید و کمکتان میکند از مرحلۀ بدنویسی بهسوی بهترنویسی پیش بروید.
معین پایدار نیز در این برنامه تسهیلگر گفتوگوست.
سرفصلها
- مزایای بدنویسی
- بدنویسی مرحلهای ضروری برای خوب نوشتن
- بدنویسی چه ویژگیهایی دارد؟
- چگونه از بدنویسی عبور کنیم؟
- رابطۀ بدنویسی با کمالگرایی، مقایسه و قضاوت
- متنهای پاکیزه و اثرگذار مولود بدنویسی
- شما چه میانهای با بدنویسی دارید؟
- پرسش و پاسخ
مخاطبان
- همۀ کسانی که از بدنویسی در رنج هستند و میخواهند بهتر و اثرگذارتر بنویسند.
سؤالهای پرتکرار
دیدگاهها دربارۀ این وبینار
ارائهدهندهها
حامی
