با سلام و احترام. درددلی دوستانه: یکی از مشکلات بنده در نشریه این است که وقتی مقاله به دستم می‌رسد مجبورم کم‌کاری دوستان و همکاران قبل (از تایپیست تا نویسنده و داور) را هم ببینم. عبارات بسیار طولانی که تقریباً همیشه یک فعل در آن‌ها جاافتاده و من معمولاً به نویسنده می‌گویم محقق گرامی جای یک نفس کشیدن برای خواننده بگذار! چون این عبارات را باید بارها و بارها بخوانم تا بتوانم بشکانم و مفهوم را آن‌طور که مدنظر محقق بوده برسانم. عبارات گاهی 10-15 سطر نفس گیرند! طوری که معنا قربانی می‌شود و افعال جا می‌افتد. بماند که برخی از محققان افتخار خود می‌دانند که مطلبشان را کسی نفهمد! و عمداً چنین می‌نگارند. گاهی از کلیدواژه‌هایی استفاده می‌کنند که کاملاً کلمه‌ای عمومی است و اگر در گوگل جست‌وجو کنیم شاید چندهزار مطلب باز شود. من فقط در کامنت به این نکات اشاره می‌کنم البته بعد از کلی تعریف و سپاس از کار سترگشان و دادن القاب و ... چون به‌مرور متوجه شدم افراد تاب تحمل هیچ کامنتی را ندارند؛ مخصوصاً اگر مقامی و سمتی داشته باشند؛ ولی وقتی با تواضع بسیار و پس از کلی تعریف مطلبی را می‌گوییم گاهی می‌پذیرند. باور بفرمایید اساتید سرشناس حتی نام کتاب یا نویسنده را اشتباه می‌نویسند و مثلاً به جای شهید اول می‌نویسند: قمی، و پس از دیدن کامنت برآشفته شده جای دیگر حسابی، حسابمان را می‌رسند. از بی‌استایل بودن متن تا گم شدن برخی تیترها که نگویم. معمولاً خود من بارها مطلب را می‌خوانم و تیترهای اصلی و فرعی را مشخص و تنظیم می‌کنم. بنده برای کار ویرایش نشریه تابه‌حال کلی از نرم‌افزارهای نور و کلی کتاب و پی‌دی‌اف خریداری کرده‌ام. گاه برای ویرایش یک مقاله چند روز وقت می‌گذارم و درنهایت با برخی تندی‌ها مواجه می‌شوم و البته گاهی محققان عزیز برای جبران، کلی از ویرایش ایراد می‌گیرند که مثلاً چرا «اینکه» را چسبانده‌اید؟! یا تشدیدها را حذف کرده‌اید یا همزه را فلان جور نوشته‌اید و کلی هم با دلیل می‌نویسند که مثلاً «مسئله» را چرا باید به شکل «مسأله» نوشت! خدا گروه ویراستاران را خیر دهد که از ایشان آموختم فایل را ببندم تا نتوانند در متن همه اصلاحات را برگردانند به حالت قبلِ خود، و فقط در کامنت پیام دهند. خیلی راه آمدم تا صبرم را زیاد کنم و بدانم با آن‌ها چگونه سخن بگویم که به ایشان برنخورد. البته ما معمولاً با نویسنده ارتباط مستقیم نداریم و خود این هم مزید بر علت شده است. همۀ این‌ها به کنار، باور نمی‌فرمایید که صفحه‌ای چند به ما کارگران بینوا آن هم پس از چند ماه می‌دهند و هرچه اعتراض می‌کنیم دادمان به گوش کسی نمی‌رسد. خیلی دوست داشتم فقط فرم قرارداد پارسال را ببینید. امسال آن را به 30 تومان و صفحه‌آرایی را 15 تومان کرده‌اند. البته من صفحه‌آرا نیستم. مقالات را هم گاهی تا 3-4 بار ارجاع می‌دهند؛ از بس که مشکل دارد به‌ویژه در تطبیق ارجاع با متن و کتابنامه که آشفتگی بیداد می‌کند و وقتی می‌گویم محقق عزیز چند تا منبع در کتابنامه هست که اصلاً در متن نیست؛ می‌نویسد: اشکالی ندارد، می‌توانید پاک کنید!!!! یا چندتا متن بدون ارجاع یا ... . ببخشید اینقدر درددل را کردم. تنها یک سؤال: آیا مرز مشخصی بین کار نویسنده و ویراستار و داور و صفحه‌آرا و استاد راهنما وجود دارد یا نه؟ مثلاً گاهی به من می‌گویند اصلاً به ویراستار (وقتی عصبانی می‌شوند معمولاً مرا مخاطب قرار نمی‌دهند و بسیار ناچیزم می‌شمارند و خطاب به مدیرنشریه می‌نویسند این لیسانس ادبیات چه می‌فهمد این‌ها را!) چه ربطی دارد که مثلاً می‌گوید چکیده ناقص است یا کلیدواژه اصلاً کلیدواژه نیست یا فلان ارجاع علمی نیست. چون یکی از اشکالات وحشتناک مقالات علمی ـ پژوهشی ما این است که یا منابع دست اول نیست؛ مثلاً معنای لغوی کلمه‌ای عربی را که اصطلاح تخصصی است از روی مقالۀ فلانی می‌نویسند یا حتی دربارۀ آیات به قرآن مراجعه نمی‌کنند و روایات را از حافظۀ خود می‌نویسند با کلی غلط فاحش! یا اینکه می‌نویسند این منبع بی‌نا و بی‌جا و بی‌تا است!! (گاهی بیش از 5 منبع در یک مقاله که فقط حکایت از کم‌کاری محقق دارد) آن هم منبعی که نویسنده‌اش هنوز در قید حیات است. می‌خواهم بگویم گاهی انقدر کم‌کاری‌ها بزرگ است که ویراستار نمی‌تواند سکوت کند. با توجه به این حرف‌ها چه باید کرد؟ بنده تصمیم گرفته‌ام از این پس فقط در حد پولی که می‌دهند کار کنم هرچند بسیار برایم سخت است. قرارداد پارسال بنده را با دانشگاه ملاحظه فرمایید:
تعهدات
ـ ویراستاری ادبی و فنی رايانه اي از قرار هر صفحه عبارتست از: 120000 ريال به ازاي هر صفحه A4 300 كلمه ای که شامل تصحیح همه جمله ها و عبارتها مطابق ساختار انشای فارسی، تصحیح املایی، نقطه گذاری، رعایت دستور خط فارسی شامل اصلاح ارجاعات، فهرست بندی، منابع و مآخذ، کنترل منابع درون متنی با منابع پایانی، کنترل آیات و احادیث، تعیین محل شکلها و جداول، تعیین اندازه قلم و موارد مشابه آن.